ไม่ บ่อย หรอก นะ ที่จะ รุ้สึก ซาบซึ้ง

กับ คำว่า มิตรภาพ

กับวันนี้ ที่ ร้องไห้ เพราะ  เวลา ของ การใช้ชีวิตในมหาลัย ได้ถึงเวลาของการเปลี่ยนแปลง

เพื่อนหลายคนต้องไปฝึกงาน แต่กับเรา ที่ยังต้องทำหน้าที่นักศึกษาต่อไป

กับ วันพรุ่งนี้ ที่เราต่างคนต้องแยกย้ายกันไป

เรา เอง ไม่เคยนึกเลยว่า ใจจะรู้สึกเคล้งคว้างได้ขนาดนี้

ทั้ง ๆที่เราเอง เป็นคนไม่ค่อยน่าคบทั่วไป มีเพื่อนยาก

ไม่คิดและไม่หวังว่าใครจะมา ให้ความเป็นเพื่อนที่ดี

ชินกับ การใช้ชีวิตคนเดียว ตัดสินใจคนเดียว เดินคนเดียว โกดคนเดียว

เศร้าคนเดียว ดีใจคนเดียว เปนคนที่ผละออกจาก สัมคมด้วยความเคยชิน

ไม่พอใจใคร ก็ ไม่คิดจะออมช้อมความสัมพันธ์

มัน ยาก นะ

มาจน วันนี้ เรา พบว่า

มิตรภาพ ระหว่างเพื่อน นั้นเราได้สัมผัสมันแล้ว

เราเจอ แล้ว คนที่ รัก เรา เพื่อนรักของเรา

คนที่เรา เป็นตัวเราเองได้ เราไม่ต้องแกล้งมีความสุขถ้าเราไม่อยากมี

เราไม่ต้องอึดอัด ถ้าเราอยากจะทำอะไน

เพื่อนที่เตือนเรา ดุเรา ตามใจเรา ห่วงเรา ร้องไห้กับเรา เศร้ากับเรา สุขกับเรา เรียนรู้ไปกับเรา

เงินไม่เคยสำคัญ กับพวกเรา ไม่เคยเอาเปรียบกัน

ทุกคน มีภาระ ทางจิตใจมามากพอแล้ว

แต่เราไม่เคยทิ้งกันสักครั้ง

สบายใจ และพูดได้ทุกเรื่อง

เราเอง .. อาจเตมไปด้วย ความกระด้าง

แต่ ลึกๆแล้วเราก็ ก็แค่คนที่กระด้างเพื่อรักษาชีวิตตัวเองในแบบลำพัง

เรา อาจต้องใช้เวลา ในการปรับตัวสู่สังคมพรุ่งนี้

เพื่อนๆของเราก็เหมือนกัน

จุดเรื่ม ต้น ของการเจญโลกใบใหญ่

คิดแล้ว รุ้สึกกลัว ไม่น้อย

แต่วันนี้ ก็ อยากให้อุ่นใจนะ

ว่า เราจะ มีความรุ้สึก ดีดีให้กัน

มั่นใจนะ ว่าพวกเราต้องผ่านอุปนสรรค ในชีวิตข้างหน้าไปได้

ไม่เสียใจกับ เรื่องราวแย่ๆบางอย่าง

เพราะมันทำให้ ให้ คำว่าเพื่อน ที่เรา ไม่เคยเข้าใจน่ะ

มัน เตมไปด้วย ความรู้สึกดีดี มากมาก

ขอบคุณที่ หยิบยื่น มิตรภาพนี้ให้เรา

นับจากนี้ ไม่มีใคร ที่จะเป็นมือพยุงเวลาเราล้มแล้ว

เราคงต้องพยุงตัวเอง

ฉันดีใจที่มีเธอ .... .ให้เพื่อน อิ้ง ศิลปศาสตร์ 493100xxx

และ พี่สาว พี่ชาย ที่เรารักและเคารพ ขอบคุณในความใจใจ ที่ให้ น้องสาวพูดมากคนนี้นะค่ะ

อ่านไม่อ่านไม่รู้ แต่ หนูเศร้าและมีความสุขที่สุดเลย

มิตรภาพ เปนแบบนี้ นี่ เอง ...

ข้าว พรรณรัตน์ บุญมีสง่า  4931006049 !